Geboorte Jace

by

Op 20 december 2017 kwamen we te weten dat we voor de tweede keer zwanger waren. En ja je telt goed, Jaimie was toen nog geen 1 jaar. Ik was in paniek, ik geloofde het eerst niet dat ik terug zwanger was. Sander bleef ontzettend kalm en was blij. Eens het me doorgedrongen was was ik blij. Jace zou snel volgen op zijn broer maar we denken dat jullie later veel aan elkaar zullen hebben. Jaimie besefte ook nog totaal niet wat er gebeurde, want hij was te klein. Jace was uitgerekend voor 17 augustus 2018. Toen we voor de eerste maal naar de echo gingen was er niet zo veel te zien, er was veel littekenweefsel van de vorige keizersnede. 

We hadden gehoopt op een meisje, en ik was er ook steevast van overtuigd dat het zo zou zijn. Toen we naar de echo gingen voor het geslacht werd ons gezegd dat het nog een jongetje was. Een klein beetje ontgoocheld waren we wel, maar het belangrijkste was dat de baby gezond en wel was. 

Jace deed het op alle echo's heel goed, liep wat voor op de curve zelf. We waren in de laatste maanden, en de zomer brak aan. Het was echt superwarm, dus wij hadden eigenlijk gehoopt dat Jace vroeger zou komen. Ik zag enorm af van de pijn en de hitte bij Jace. Dus telkens als ik naar de gynae ging vroeg ik of het al kon, hij zit nog goed en geen problemen dus  hij mag nog even blijven zitten. Jace lag net zoals zijn broer in stuithouding, dus er werd opnieuw een keizersnede ingepland, dit voor 3 augustus. Ik hoopte zo dat het vroeger zou zijn, maar Jace zat veel te goed in mijn buik. 

De echo's passeerden en uiteindelijk was het 3 augustus, tijd voor de keizersnede! Jaimie ging naar nonkel Bert en tante Sofie. 

In tegenstelling tot de geboorte van Jaimie, verliep alles hier we zoals gepland. Alles verliep goed op tijd. Het enige wat wat langer duurde was het opensnijden. Dit kwam omdat ik enorm veel littekenweefsel had en ze er niet goed door raakten. na toch een goed dik uur werd Jace geboren om 10.03 uur. Ze namen hem mee om te wassen en te meten en wegen. 

Wanneer ze terug kwamen zeiden ze dat Jace 4290 gram woog en 53 cm groot was. Ik dacht in mezelf, gelukkig dat hij er niet meer langer in moest! Jace werd net als grote broer meegenomen naar neonatologie om zijn suiker in het oog te houden. 

Ik werd naar de kamer gebracht, en dacht dat het weer hetzelfde zou zijn als met Jaimie, dat alles weer zo lang ging duren. Die avond ging ik nog langs bij Jace voor borstvoeding en ging toen naar boven om te slapen. Om 4 uur kwam de verpleegster binnen en zei: 'ik heb iemand mee voor je.'  Ik schoot halfslapend recht, en zei: 'Jace?'. Ja alles is in orde en hij drinkt goed. Ik was superblij dat hij al op de kamer was, veel geslapen heb ik toen niet denk ik, ik heb meer naar Jace zitten kijken.. 

De volgende morgen belde ik Sander om te zeggen dat Jace al op de kamer was. Ik moet toegeven een baby'tje op de kamer was toch gans anders dan hoe ik het beleefd had met Jaimie. 

Jaimie kwam langs met tante Sofie en nonkel Bert, hij reageerde eerst een beetje boos en onwennig, maar dat was snel verdwenen. Jaimie mocht acheraf ook weer mee met papa naar huis. 

Na vijf dagen mochten we naar huis met Jace en kon het avontuur thuis met twee kindjes beginnen! 

 

Comments