Oeps.. zwanger 

by

Zoals jullie wel weten heb ik diabetes type 1. Ik nam mijn pil stipt, en mijn artsen zeiden altijd de kans om zwanger te worden is heel klein want je suiker staat niet heel stabiel. Mijn maandstonden kwamen soms niet door, maar dat is omwille van mijn suiker, dus ik maakte me ook nooit zorgen. Nu had ik ze toch al een drie maand niet gehad, maar ja kan gebeuren. 

Ik ging op maandelijkse controle voor mijn diabetes, liet bloed prikken zoals gewoonlijk. Kreeg ik telefoon: 'Shana, er zijn wat afwijkende waarden in je bloed, kunt ge nog es langskomen voor verdere controle?' Euhm oke, ik ging nogmaals langs om bloed en urine te laten controleren. Ik vroeg de arts: 'waarom, moet er nu nogmaals bloed genomen worden?' Ik zag die arts al kijken, ik dacht aan een ernstige ziekte.

'Ja we hebben een vermoeden dat je zwanger bent, de test zou moeten uitwijzen hoe lang al.' Ik ging achteruit zitten in mijn stoel en moest toch even bekomen van dit nieuws. Sander was ook niet mee, dus ik had op dat moment ook geen steun van hem. In mijn hoofd gingen duizend gedachten. We waren ook nog helemaal niet bezig met kinderen krijgen.

We woonden nog niet lang in een appartement in Gent Zuid waar we een kleine keuken, kleine badkamer, 1 slaapkamer hadden. Hoe gingen we dat aanpakken?! Ik ging naar buiten en stuurde een bericht naar Sander, ja ik had het lef niet om te bellen, want wist zelf nog niet goed wat er net gebeurd was. Uiteindelijk was het tot me doorgedrongen, er zat een baby'tje in mijn buik! 

Sander schrok natuurlijk ook in eerste instantie, 'hoe kan dat nu?'. De baby was natuurlijk wel gewenst en we gingen de baby ook met veel liefde ter wereld brengen. 

We kregen telefoon, we waren inderdaad zwanger. 12 weken al bijna werd er gezegd! Onze volgende stappen zouden zijn voorbereiden op de baby, afspraken bij de gynaecoloog. Namen bedenken, en hoe zouden we dit aan de familie vertellen?? 

Comments